عمل گرایی / علی عباسی

نکاتی برای عمل گرایی

عمل گرایی موضوع این مقاله است.در مقاله های قبلی راجب فعال نمایی و مسئولیت پذیری صحبت کردیم.در این مقاله از سایت www.abbasiali.com سعی بر این داریم که راجب نکاتی برای مسئولیت پذیری و عمل گرا شدن را بیان کنیم.در این مقاله قرار است که بیشتر راجب به راهکارهای عمل کردن و عمل گرا شدن صحبت کنیم.خارج شدن از فاز فعال نمایی بسیار مهم و البته پیچیده است ک لازم بود برای شما کمی راجب به اقدامات آن صحبت کنیم.اگر مقاله مسئولیت پذیری را نخوانده اید پیشنهاد می کنم اول آن را بخوانید تا با فعال نمایی و مسئولیت پذیری آشنا شوید.

قدم های عمل گرا شدن

  • آگاهی

قدم اول برای خارج شدن از فاز فعال نمایی و عمل گرایی آگاهی است. نه فقط برای مبارزه با فعال نمایی بلکه برای هر تغییری شما باید اول از همه به مرحله آگاهی برسید .آگاهی مهمترین و اولین قدم برای خروج از فعال نمایی است .پس قدم اول شد آگاهی. بنابراین باید بدانید که تفاوت مسئولیت پذیری و فعال نمایی چیست. چرا درجا می زنید و حالا که فهمیدید عواقب فعال نمایی چیست باید چیکار کنید.

  • تشخیص

قدم دوم این است که بدانیم در چه مواردی درگیر فعال نمایی و در چه مواردی درگیر مسئولیت پذیری هستیم.اگر یادتان باشد در مقاله قبلی گفتم که فعال نمایی و مسئولیت پذیری به صورت یک محور است و صفر و صدی ندارد بلکه نسبی است و در مواردی ممکن است شما بیشتر فعال نمایی داشته باشید در مواردی ممکن است بیشتر مسئولیت پذیر باشید.اگر به لیست اهداف تان توجه کنید خیلی زود متوجه خواهید شد که شما در چه مواردی فعال نمایی دارید.پس قدم دوم این است که برای خودتان زمان بگذارید، یک کاغذ و قلم بردارید و لیست اهداف کوتاه مدت ، میان مدت و بلند مدت را بنویسید.

وقتی لیست اهداف تان را یادداشت کردید، جلو هر هدف خیلی صادقانه بنویسد که الان بیشتر درگیر فعال نمایی هستید یا عمل کردن.اگر یادتان باشد در مقاله قبلی گفتیم که فعال نمایی به خودی خود بد نیست و حتی کمک هم می تواند بکند.می تواند به شما کمک کند تا برنامه ریزی کنید ، منابع خوب را پیدا کنید و استراتژیک بچینید تا راحت تر به هدف تان برسید.ولی زمانی کار شما در این مرحله گیر می کند که هیچ عمل کردنی در کار نباشد.

عمل گرایی / علی عباسی

در این قدم شما شما نه تنها مشخص کنید که در کدام قسمت درگیر فعال نمایی هستید،بلکه مچ خودتان را بگیرید ! کنار آن هدف هایی که مدت طولانی است در فاز فعال نمایی مانده اید یک ضربدر قرمز بزرگ بزنید.این ضربدر قرمز یعنی دیگه بسه، وقتش شده که وارد مرحله عمل کردن بشید.اینجا همون جایی هستش که باید با خودتان حسابی صادق باشید و هر چه که تا حالا ذهن تان از مکانیزم دفاعیش استفاده کرده تا گولتون بزنه تا اجازه نده وارد عمل گرایی بشید ، تسلیمش نشوید.

یادتان باشد یکی از دلایل اصلی ماندن در فاز فعال نمایی این است که به ما یک احساس خوب مفید بودن می دهد.درگیر یک عمل گرایی مجازی می شوید .در ظاهر قدم از قدم برنداشتید اما در ذهنتان کلی کارا هست که انجام داده اید.این کار ، کار ذهن ما است که به خیال خودش می خواهد ما را از خطر شکست دور نگه دارد.پس خوب دقت کنید تا ببینید کجاها درگیر این مکانیزم دفاعی هستید و مچ خودتان را بگیرید.وقت این رسیده که برویم سراغ قدم سوم.در قدم سوم ما باید اولویت بندی کنیم.

  • اولویت بندی

واقعیتش این است که تک تک ما آدم ها یک لیست بالا بلند از اهداف و آرزو داریم ولی احتمال این که به تمام این ها برسیم خیلی پایین است.برای همین هم مهم این است که به مهمترین هدف های لیست را جدا کنیم و به آن ها برسیم.پس قدم سوم این است که اون اهدافی که در مرحله قبل جلو آن ها یادداشت کردید فعال نمایی یا ضربدر قرمز زدید، اون اهداف را لیست کنید و بر اساس اولویت بندی به ترتیب بنویسد.اینجوری می توانید مستقیما به سراغ اهداف مهم بروید و برای رسیدگی به آن ها وارد عمل گرایی شوید.

نکات کنکوری عمل گرایی

اول اینکه در این مرحله احتمال وارد شدن به یک فاز فعال نمایی دیگر وجود دارد. ممکن است که یک فاز در فاز شود! حواستان باشد لیست تان را ننویسید و بعد دوباره در حال جمع کردن اطلاعات باشید . در این مرحله شما می خواهید وارد عمل گرایی و انجام دادن کارها شوید.پس وقتی لیست اولویت بندی را نوشتید نوبت این است که ببینید الان باید چیکار کنید.

دوم اینکه اولویت های شما باید با ارزش های شما هم سو باشند وگرنه احتمال اینکه هیچ وقت وارد عمل گرایی نشوید زیاد است و همینطور اگر وارد فاز عمل کردن هم شوید احتمالش خیلی زیاد است که زود دلسرد شوید و ولش کنید .

سوم اینکه اگر هم تا آخر خط بروید . بعد از رسیدن به هدف احساس رضایت مندی نخواهید کرد .پس خوبه که در دل همین قدم سوم ( اولویت بندی ) یک بار دیگر چرایی پشت هر هدفی را بازبینی کنید و مطمئن شوید که این هدف با ارزش های شما هم سو هستند.خب وقت این شده که برویم سراغ قدم چهارم.

  • ریشه های عدم عمل گرایی

در مرحله می خواهیم از ریشه داستان را بشناسیم و به یک سوال اساسی پاسخ دهیم و آن هم این است که چرا برای هدف مان قدم بر نمی داریم؟این مرحله هم یک صادق و روراستی خاصی می خواهد . باید مثل یک پیاز که لایه لایه دارد ، شما هم لایه به لایه بشکافید تا برسید به دلیل اصلی . در این قدم شاید خودتان به تنهایی نتوانید دلیل را پیدا کنید و احتیاج به کمک کس دیگری داشته باشید .امیدوارم که بتوانید دلیل اصلی را پیدا کنید اما به هر دلیلی اگر به کمک احتیاج داشتید می توانید به یک مشاوره یا کوچ مراجعه کنید.در این مرحله سه ریشه اصلی فعال نمایی را معرفی می کنم ولی ممکن است شما هیچکدام از این درگیرها را نداشته باشید.

  1. ترس از شکست
  2. ترس از اینکه حجم کاری بالایی داشته باشید
  3. ترس از قضاوت

عمل گرایی / علی عباسی

ترس از شکست :حتما برای شما پیش امده راجب یک مدرک آموزشی پرس و جو کنید، آموزشگاه پیدا کنید، بودجه مالی را در نظر بگیرید اما در نهایت بیخال شرکت در آن کلاس ها بشوید و کنار بکشید.ممکن است که در لحظه تصمیم بگیرید که در شغل خودتان را عوض کنید و رزومه خود را برای چند شرکت بفرستید اما همین که تصمیم می گیرید که این کار را بکنید یه صداهای درونی میگه اگر قبولت نکردن چی؟ پس عقب می کشید.

در این مثال ها و صدها مثال دیگر که در زندگی هر کدام از ماها پیش آمده است ترس از شکست ما را در مرحله فعال نمایی نگه داشته است.یعنی در واقع خودمان را در مرحله استراتژیک متوقف می کنیم و بهونه هایی از این قبیل می آوریم که من وقت ندارم باید برم سرکار، بچه کوچیک دارم، هزینه شو ندارم و …ولی در واقع ریشه اصلی عمل نکردن ما این است که از شکست ترسیدیم.

حالا برای مقابله با این ترس از شکست چیکار کنیم؟ مرحله اول این است که تعریف مان را از شکست عوض کنیم.برای آشنایی بیشتر با شکست در انجام کارها و برنامه ریزی می توانید این مقاله را هم بخوانید.شکست در برنامه ریزی

یادمان باشد تا وقتی که شکست برای ما مساوی باشد با طرد شدن ، بی آبرو شدن ، بدبختی و آخر دنیا شکست ترس دارد اما اگر تعریف مان را از شکست تغییر دهیم دقیقا نصف ترسش می ریزد! یکی دیگر از راه های مقابله با ترس از شکست این است که به خودتان اجازه دهید که در طول مسیر یاد بگیرید.یادتان باشد یکی از دلایل فعال نمایی این است که ما می خواهیم قبل از شروع کاری مطمئن شویم که تمام اطلاعات را داریم و مو لا در درز برنامه ریزی مان نمی رود.ولی حقیقت این است که تا وقتی در فاز فعال نمایی هستیم شبیه کسی هستیم که بیرون زمین بازی ایستاده و در مورد سایز زمین و قوانین آن اطلاعات جمع می کند!ولی تا وارد زمین یا همان عمل گرایی نشوید تمام قسمت های بازی را نمی بینید.پس به خودمان اجازه بدهیم که در طول مسیر یاد بگیرید.

یک ریشه دیگر فعال نمایی این است که می ترسیم یک دفعه یک حجم زیاد کاری بیاد سراغ مان و وقت انجام هیچ کاری را نداشته باشیم.اگر بخواهم تشبه کنم فعال نمایی مثل این است که یک ناخونکی به غذا بزنیم ولی اون غذا هنوز تو بشقاب ما نیست ولی به محض این که غذا بیاد تو بشقاب ما باید دست به کار شویم و غذا را بخوریم.ترس از این که حالا چیجوری این همه غذا را بخورم یکی از عامل های انجام ندادن و عمل گرا نشدن است .این خودش همون دلیلی است که ترجیح می دهیم در مرحله ناخونک زدن گیر کنیم و فکر کنیم که در حال میل کردن غذا هستیم.

عمل گرایی / علی عباسی

اینجا همان جایی است که باید به تکنیک های برنامه ریزی و اولویت بندی پناه ببریم.در این زمینه هم مقالات مختلفی در سایت هست که می توانید با مطالعه آن ها به خود کمک کنید .برنامه ریزی روزانه ، اشتباهات برنامه ریزی ، برنامه ریزی برای رسیدن به هدف، استمرار در برنامه ریزی  مقالاتی هستند که می توانید نکات بسیار کاربردی و جدیدی را از آن ها به دست آورید.

خب نوبتی هم باشد ، می رسیم به ترس از قضاوت شدن.اگر فکر می کنید که این مسئله در شما بسیار حاد هست و عملا حرکت کردن و تغییر دادن ساده ترین چیزها را از شما گرفته است بهتر است که به یک روان درمانگر مراجعه کنید و از آن کمک بگیرید.ورژن غیر حاد این ترس از شکت را همه ما به یک نسبت خاصی و در درجات مختلفی آن را تجربه می کنیم.مثلا ممکن است که تحقیق کنیم ، یک باشگاه خوب پیدا کنیم، لباس ورزشی و کفش ورزشی هم بخریم و حتی ثبت نام هم کنیم ولی در نهایت ورزش نکینم و بیخیال باشگاه رفتن شویم.فقط به دلیل ترس از این که در باشگاه آدم های را ببنیم که ممکن است هیکلی بهتر از ما داشته باشند. یک مثال دیگر برای این که بهتر این موضوع را درک کنیم مثلا ممکن است به یک کار علاقه هنری داشته باشیم اما چون فامیل و دوستان مدام می گویند کسی که هوش بالایی دارد دکتر و مهندس می شود و کسی که تنبل هست هنرستان را انتخاب می کند و شما هم که نمی خواهید مورد قضاوت قرار بگیرید و برچسب تنبل و کم هوش بودن را به خودتان بچسبانید ، علی رغم میل و علاقه و حتی استعدادتان در فاز فعال نمایی گیر می کنید و همیشه در پس ذهنتان به علاقه تان فکر می کنید اما وارد عمل گرایی نمی شوید .چندتا نکته در در مقابله با ترس از قضاوت می توانند به ما کمک کنند این ها هستند.

  • اولین نکته اینکه بدانید و بپذیرید که هیچ راهی برای فرار از مورد قضاوت قرار نگرفتن نیست .یعنی هر کاری هم کنید بالاخره یک دوستی، فامیلی و آشنایی پیدا می شود که از شما انتقاد کند، برچسبی به شما بچسباند. شما هر کاری هم کنید طرز فکر بقیه را نمی توانید تغییر دهید و یا حتی کنترل کنید .بهتر است که این مورد را با جان و دل بپذیرید.
  • نکته دوم برای مقابله با ترس از قضاوت شدن این است که هیچوقت نمی توان همه را خوشحال کرد و حتی نکته مهم تر این است که باید بدانید و بپذیرید که تنها کسی که مسئول خوشحال کردن آن هستیم خودمانیم.پس به این فکر کنید چه چیزی شما را خوشحال می کند.شما برای رسیدن به آرزو ها و خواست ههایتان به هیچ نردبانی جز خودتان احتیاج ندارید.نه نیازی به همسر و نه نیازی به والدین تان دارید . آن ها مسئول شاد کردن شما و رساندن شما به خواسته ها و اهداف تان نیستند.
  • نکته سوم این است که در این زمینه بالا بردن عزت نفس و اعتماد به نفس خیلی خیلی کمک کننده است و پس باید روی این دو مورد هم کار کنید.

عمل گرایی / علی عباسی

نکته طلایی عمل گرایی

و می رسیم به بزرگ ترین و بهترین نکته برای عمل گرا شدن و آن هم این که لطفا به عدد سن خودتان دقت کنید.آیا قرار است تا آخر عمر به ساز دل دیگران برقصید؟ آیا مردن و فامیل برای انجام دادن اقداماتشان در جهت رسیدن به آرزو و خواسته هایشان نظر شما را لحاظ می کنند؟ تا الان چقدر از خواسته ای خودتان را به خاطر دلایل بهونه وارانه تعطیل کرده اید؟ به نظر من دیگر کافی است . به خودتان بگویید که دیگه هیچ کدام از روزهای عمرتان را صرف فعال نمایی نمی کنید. یادتان باشد رشد شخصی یعنی زندگی بهتر و زندگی بهتر یعنی دنیایی بهتر

 

برچسب‌ها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *